نه تنهادرباره(عجول بودن)انسان بلکه درمواردمتعدددیگری ازقرآن،نیزمزمت هایی روی عنوان انسان دیده

می شودازقبیل:ظلوم جهول،کفور،طغیانگر،هلوع(کم ظرفیت)و...

این تعبیرات سوالی رابه وجودمی آوردکه چگونه این نکوهش هابامقام خلیفـۀالهی ونمایندگی خدادرزمین

ومعلم ملائکه بودن انسان و... سازگاراست؟

درجواب بایدبگوییم که همه مقام ها وشخصیت ها وارزش های انسان مشروط به یک شرط است وآن

تربیت تحت نظررهبران الهی)است.

اگراین شرط تحقق یابدتمام جنبه های مثبت ازجمله(صبر)دروجود انسان بارورمی گردد و دیگر هیچ منافاتی

بین عجول بودن انسان و دستور به صبر وجود ندارد چون انسان باتربیت صحیح می تواند عجول بودن را کنار

بگذارد و به زینت صبرآراسته شود. به عنوان مثال در آیات19 تا 24 سوره معارج می خوانیم:

ان الانسان خلق هلوعا*اذامسه الشرجزوعا*واذامسه الخیرمنوعا*(الا المصلین*الذین علی صلاتهم دائمون*)