شیطان گاهی انسان را به قوای بیرونی‏اش مغرور می‏کند، گاهی به قوای درونی‏اش. مثلاً به صحت مزاج یا جوانی، مغرور می‏شوی. این شیطان است. چنین آدمی دست به یک کارهایی می‏زند، که معلوم است فریب خورده است. مغرور به چیست؟ مغرور به صحت مزاج یا جوانی است. منشأ شیطان است که او را مغرور کرده و فریبش داده است. غافل از اینکه او هم آفتاب لب‌بام است. توجه ندارد که با یک حادثۀ کوچک، سلامتی و جوانی‌اش همه هبائاً منثورا (از بین می‌رود) می‌شود.

گاهی ابزار فریب شیطان گاهی درونی است. مثل این‌که کسی خوش استعداد و خوش حافظه است. غرور علمی دارد. دکتر، مهندس یا پروفسور شده است، ولی دارد به شیطان سواری داده و فریب حافظه و علمش را خورده است. نعوذ بالله، با یک بیماری همه‏اش پوچ می‌شود. با یک بیماری، حافظه می‌رود. این چیزهایی را که می‏گویم، شما دیده‏اید. آن‌قدر حافظه‌اش را از دست داده است که دیگر نه پدر و مادرش را می‏شناسد، نه بچه‏اش را و نه هیچ کس دیگر را.

  شيطان براي گمراهي انسان‌ها از راحت ترين و كاربردي‌ترين روش‌ها استفاده مي‌كند. مواردي كه در نظر انسان‌ها عادي و مشروع است، آن چنان وسوسه مي‌كند كه در همان طريق آدمي را به خطا مي‌كشاند. مثلا با ايجاد محبت به دنيا، محبت به مال، محبت به فرزند، اظهار علاقه در مقام‌هاي شغلي، شهوت، قدرت، و ... گام به گام در مسيري قرار مي‌دهد كه انسان را از فضائل دور مي‌كند.
حضرت رسول اكرم (ص) مي‌فرمايند:
نُه چيز است كه با وسوسه‌هاي شيطاني منجر به آفت‌زدگي براي انسان مي‌شود.
اول از همه گفتار و سخن گفتن است كه با وسوسه‌هاي شيطاني، دروغ و غيبت آن را در عبادت، تنبلي و خستگي رسوخ مي كند، زيركي انسان تبديل به خودنمايي مي شود و يا بذل و بخششي كه همراه با منت گذاشتن باشد. در مواردي چون زيبايي ظاهري، انسان به وسوسه شيطان به خودنمايي و خودپرستي آلوده مي‌شود. انسان بردبار با نيرنگ و فريب ابليس به راه‌هاي سفاهت و ابلهي كشيده مي‌شود (خصال، شيخ صدوق، ص 490) اين صفات نه گانه‌اي بود كه با وسوسه‌هاي شيطاني موجب فريب انسان مي شود.

  حق روزه آن است که بدانی این پرده‏ای است که خداوند در برابر زبان، گوش، چشم، فرج، و شکمت آویخته تا تو را از آتش بپوشاند، چنان که در حدیث آمده «روزه سپر آتش است‏» ، اگر اعضای خود را در پس این پرده نگاه داری (و آنها را از گناه حفظ کنی) امید است (از عذاب) محجوب و محفوظ باشی و اگر اعضاء پشت پرده آرام نگیرد، و گوشه و کنار آن بالا رود، و عضوها برای تجاوز از حدود سرکشد، چشم نگاه شهوت انگیز کند، نیروها که باید برای حفظ بدن بکار رود به راه دیگر مصرف شود، ممکن است، پرده پاره گشته بدن بیرون افتد (و طعمه آتش گردد) و لا قوة الا بالله، بلی روزه صحیح، سند شرافت، و معیار هوش، و نیروی اراده انسان است، از این جهت می‏توان کند ذهنی و ضعف اراده را متضاد با روزه دانست.

بسیج بر اساس بصیرت و روشنایی گوهر ایمان در دل او، ایستاده و مستحکم است و چون این استحکام متکی به آن بصیرت است تمام شدنی نیست.

بسیج یعنی حرکت عظیم ملت ایران، همراه با آگاهی؛ احساس آمیختة با عقلانیت حرکت و عمل آمیختة با مبنای فکری؛ عمل گرایی همراه با آرمان گرایی و دیدن افق های دور دست، این ها مجموعه ای است که ذهنیت و هویت بسیج را تشکیل می دهد.

بسیجی آگاه است؛ بسیجی با آگاهی شروع می کند؛ کما این که بسیج با آگاهی شروع شد. چون آگاهی بود، خشنودی هم بود؛ بسیجی ها در جبهه شاد بودند.

شما بسیجی ها بدانید که باید آگاهی تان را تقویت کنید؛ معرفت به فلسفة بسیج، معرفت به کارهایی که بسیج نسبت به آن حساس است.

اساس بسیج در جمهوری اسلامی بر آگاهی است. در اینجا نظام جمهوری اسلامی هرگز نخواسته است عده ای بیایند و چشم هایشان را ببندند و با اطاعت کورکورانه و بی خبر از آنچه که اتفاق می افتد، به میدان بروند و اسلحه ها را بکشند و بنای جنگیدن بگذارند. این را ما نخواستیم.

من می خواهم عرض کنم: جوانان عزیز! بسیجیان عزیز! هر جای کشور که هستید، این بصیرت را روز به روز زیاد کنید. نگذارید بعضی از نیازهای مادی و مسایل کوچک، جلو بصیرت ها را بگیرد. بصیرتتان را حفظ کنید و دشمنتان را بشناسید.

من به شما عزیزانم عرض کنم که یکی از برجسته ترین خصوصیاتی که ما برای فرد بسیجی قایل هستیم،

عبارت است از صفا و خلوص اخلاص، اخلاص و معنویت بسیجی، ارتباط با خدا در بسیجی، یک خصوصیت عمده است.

اخلاص یعنی این که انسان، کار را برای خدا و به عشق انجام وظیفه انجام دهد. انسان برای هوای

نفس، برای رسیدن به مال، به ثروت، به مقام، نام نیک، قضاوت تاریخ، برای انگیزه های نفسانی، برای

اشباع صفت پلید حسد، طمع، حرص، زیاده طلبی و افزون طلبی کار نکند! کار را برای خدا و محض انجام

وظیفه بکند، این معنای اخلاص است، این چنین کاری پیش می رود. این گونه کاری مثل شمشیر برنده،

هر مانعی را از سر راه بر می دارد. امام با این سلاح مجهز بود.

امير المؤمنين (عليه السلام) مى‏فرمايد: آنگاه كه ديدى هلال (ماه رمضان) را فلا تبرح، خشم نگير و عصبانى نشو، و «قل اللهم انى اسالك خير هذا الشهر، و فتحه و نوره، و نصره،و بركته، و طهوره، و رزقه، و اسئلك خير ما فيه و خير ما بعده، و اعوذ بك من شر ما فيه و ما بعده، اللهم ادخله علينا بالامن و الايمان، و السلامة و الاسلام، و البركة و التقوى، و التوفيق لما تحب و ترضى‏»

و بگو بار پروردگارا خير و خوبى در اين ماه را از تو مى‏خواهم و همچنين فتح و پيروزى (بر شيطان) و نورانيت، و يارى (بر روزه‏دارى) و بركت و طهارت، و روزى اين ماه را از تو مى‏طلبم، و از تو خير آنچه در اين ماه هست و بعد از ماه مسئلت مى‏نمايم، و به تو پناه مى‏آورم از شر و بدى آنچه در اين ماه مى‏باشد، و آنچه بعد از آن است، بار پروردگارا اين ماه را با امن و امان و ايمان به تو و سلامت نفس و نعمت اسلام، و بركت و تقوى و توفيق يافتن به آنچه تو دوست مى‏دارى و راضى مى‏گردى بر ما وارد گردان (كه همه اوصاف شايسته را در اين ماه داشته باشيم).

منبع: من لا يحضره الفقيه، ص 100.

  سلام گل نرگس 

به نام آن كه انسان را مسافر كاروان انتظار گردانيد 

سلام اى گل نرگس، اى كه شيرين ترين انتظار، انتظار توست 

و بهترين منتظر، منتظر توست 

مى توانم در يك كلمه پر معنا بگويم: 

گر عشقى هست و عاشقى 

نام تو معشوق و من عاشق و شيفته توأم 

در انتظارت مى مانم و از خداى بزرگ مى خواهم كه ظهورت را نزديك گرداند 

ما محتاج يك نگاه گذراى شما هستيم، زودتر ظهور كن و قلب رهبرمان را شاد گردان 

ما و رهبرمان در انتظار تو مى مانيم.

خدا كند كه بيايى و ما هم يكى از يارانتان باشيم