شيطان براي گمراهي انسان‌ها از راحت ترين و كاربردي‌ترين روش‌ها استفاده مي‌كند. مواردي كه در نظر انسان‌ها عادي و مشروع است، آن چنان وسوسه مي‌كند كه در همان طريق آدمي را به خطا مي‌كشاند. مثلا با ايجاد محبت به دنيا، محبت به مال، محبت به فرزند، اظهار علاقه در مقام‌هاي شغلي، شهوت، قدرت، و ... گام به گام در مسيري قرار مي‌دهد كه انسان را از فضائل دور مي‌كند.
حضرت رسول اكرم (ص) مي‌فرمايند:
نُه چيز است كه با وسوسه‌هاي شيطاني منجر به آفت‌زدگي براي انسان مي‌شود.
اول از همه گفتار و سخن گفتن است كه با وسوسه‌هاي شيطاني، دروغ و غيبت آن را در عبادت، تنبلي و خستگي رسوخ مي كند، زيركي انسان تبديل به خودنمايي مي شود و يا بذل و بخششي كه همراه با منت گذاشتن باشد. در مواردي چون زيبايي ظاهري، انسان به وسوسه شيطان به خودنمايي و خودپرستي آلوده مي‌شود. انسان بردبار با نيرنگ و فريب ابليس به راه‌هاي سفاهت و ابلهي كشيده مي‌شود (خصال، شيخ صدوق، ص 490) اين صفات نه گانه‌اي بود كه با وسوسه‌هاي شيطاني موجب فريب انسان مي شود.