اولا: با آغاز مام محرم مصائب امام حسين (ع) ويارانش تداعي مي شود وسيره ائمه عليهم السلام نيز   احياي دهه محرم بود همان طوري که  امام رضا (ع) مي فرمايند  کان أبي إذا دخل شهر المحرم  لا يري ضاحكا و كانت الكآبة تغلب عليه حتي يمضي منه عشرة أيام فإذا كان يوم العاشر كان ذلك اليوم يوم مصيبته وحزنه وبكائه ويقول: هو اليوم الذي قتل فيه الحسين صلي الله عليه.

يعني:  وقتي ماه محرم فرا مي رسيد  در پدرم امام کاظم عليه السلام آثار شادي  ديده نمي شد و همواره غمگين بودند ،  روز دهم ، روز مصيبت و اندوه و گريه او بود و مي فرمود : در اين روز بود که حسين عليه السلام را به شهادت رساندند.

امالي صدوق، ص 78 و بحار الانوار، ج 44 ص 284.

ثانيا: در عرف رسم براين است که  تجليل از خاطره خوب و يا تلخ به صورت دهه برگذار مي شود مانند دهه فجر و دهه ولادت رسول اکرم (ص) و  دهه فاطميه و غيره.

ثالثا: به خاطر  اين که در طول ده روز فرصت مناسي باشد براي  تبين اهداف عالي حضرت سيد الشهداء عليه السلام و فلسفه سوگواري براي آن حضرت مانند:

1 .  حيات مجدد اسلام  واحياي سنت .

2 .  حفظ مکتب و شريعت بود .

3 .  تحکيم باورهاي ديني مردم با آشنا شدن توده هابا معارف ديني.

4 .  پيوند عميق عاطفي ميان امت والگوهاي راستين.

5 .  اعلام وفاداري نسبت به مظلوم و مخالفت با ظالم.

http://www.valiasr-aj.com

یا ابانا  استغفرلنا ذنوبنا انا کنا خاطئین(سوره یوسف ایه 97)

پدر برای گناهان ما امرزش بخواه که ما از خطاکاران بودیم......

یا مولا، یا اباصالح المهدی (عج)! به پدری تان محتاجیم

اللهم عجل لولیک الفرج

چند توصیه اخلاقی از ایت الله قاضی ره

نماز

شما را سفارش می کنم به اینکه نمازهایتان را در بهترین و با فضیلت ترین

اوقات آنها به جا بیاورید و آن نمازها با نوافل، 51 رکعت است؛ پس اگر

نتوانستید، 44 رکعت بخوانید و اگر مشغله های دنیوی نگذاشت آنها را

به جا آورید، حداقل نماز توابین را بخوانید ( نماز اهل انابه و توبه هشت

رکعت هنگام زوال است ). 

مرحوم علامه طباطبایی و آیت الله بهجت از ایشان نقل می کنند که می فرمودند:

« اگر کسی نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند. »

دعا در قنوت

آقای قاضی به شاگردان خود دستور می دادند این دعا را در قنوت

نماز هایشان بخوانند:

« اللهم ارزقنی حبّک و حبّ ما تحبه، و حبّ من یحبّک، والعمل الذی

یبلغنی إلی حبّک واجع حبّک احبّ الاشیاء إلی. »

نماز شب

« اما نماز شب پس هیچ چاره و گریزی برای مؤمنین از آن نیست،

و تعجب از کسی است که می خواهد به کمال دست یابد و در حالی که

برای نماز شب قیام نمی کند و ما نشنیدیم که احدی بتواند به آن مقامات

دست یابد مگر به وسیله نماز شب. »

علامه طباطبایی می فرمودند:

« چون در نجف اشرف برای تحصیل مشرف شدم، از نقطه نظر قرابت و

خویشاوندی گاه گاهی به محضر مرحوم قاضی شرفیاب می شدم تا

یک روز در مدرسه ای ایستاده بودم که مرحوم قاضی از آن جا عبور

می کردند. چون به من رسیدند، دست خود را روی شانه من گذاردند و گفتند:

ای فرزند! دنیا می خواهی نماز شب بخوان، آخرت می خواهی نماز شب بخوان! »

حاج سید هاشم حداد می فرمودند:

« مرحوم آقا خودش این طور بود و به ما هم این طور دستور داده بود که

در میان شب وقتی برای نماز شب برمی خیزید، چیز مختصری تناول کنید،

مثلاً چای یا دوغ یا یک خوشه انگور یا چیز مختصر دیگری که بدن شما از

کسالت بیرون آید و نشاط برای عبادت داشته باشید. » 

سوال: من مدام فکر میکنم با آقایی که خودش هم راضی به محرمیت است

در حال خواندن صیغه عقد موقت هستیم و بعدش هم محرم میشویم حال

میخواهم بدانم حکم این فکرها چیست و آیا این همه فکر و خیال منجر به

محرمیتی میشود یا خیر؟

پاسخ: محرمیت بین زن و مرد با خواندن صیغه عقد دائم یا موقت و با شرایط

خاص خود، صورت می گیرد  و صرف فکر و خیال موجب محرمیت نمی شود.

حکم چنین فکر و خیال هایی اگر در عالم خارج تبعاتی به همراه داشته باشد

و انسان را به سمت ارتکاب به گناه و معصیت سوق دهد اشکال دارد.

از نظر اخلاقی نیز بهتر است ترک شود چون احتمال اینکه تبعات شهوانی

و ..... به همراه داشته باشد زیاد است.

پروردگارا!

هر دلی که از عرفه بویی برده باشد، صدای چینش خشت های تکامل را در روح خویش می شنود. در عرفه دعای تکامل ما را پذیرا باش . . .

عرفه، از آنجا جان می گیرد که «من عرفه نفسه، عرف ربّه» پس به خود بنگر تا خدا را در تک تک یاخته هایت حس کنی . . .

آقای من!
مولای غریب و تنهای من!
پدر مهربان اهل عالم!
می خواهم غربتت را حکایت کنم؛ غربتی که دوازده قرن است ریشه دوانیده؛ غربتی که اشک آسمان و زمین را جاری ساخته؛ غربتی که حتی برای برخی محبانت، غریب و ناشناخته است؛ غربتی که اجداد طاهرینت پیش از تولد تو بر آن گریسته اند.
من از تصویر این غربت و غم ناتوان ام.

… از آنانی بگویم که خاطر شریف تو را می آزارند؟ از آنها که دستان پدرانه و مهربانت را خون ریز معرفی می کنند؟ از آنها که چنان برق شمشیرت را به رخ می کشند که حتی دوستانت را از ظهورت می ترسانند؟ از آنها که تو را به دور دست ها تبعیدمی کنند؟ از آنها که تو را دست نیافتنی جلوه می دهند؟ از آنها که به نام تو مردم را به دکه های خویش فرا می خوانند؟
… از خود آغاز می کنم که اگر هر کس از خود شروع کند، امر فرج اصلاح خواهد شد. می خواهم به سوی تو برگردم. یقین دارم بر گذشته های پر از غفلتم کریمانه چشم می پوشی؛ می دانم توبه ام را قبول می کنی و با آغوش باز مرا می پذیری؛ می دانم در همان لحظه ها، روزها و سال های غفلت هم، برایم دعا می کردی. من از تو گریزان بودم؛ اما تو هم چون پدری مهربان، دورادور مرا زیرا نظر داشتی … العفو … العفو!

*رمضان، وظیفه برگزیده

بار خدایا، یکى از این برگزیده‏ترین وظایف و خاص‏ترین واجبات، ماه رمضان را قراردادى. ماهى که آن را از میان دیگر ماهها ویژگى دیگرى بخشیده‏اى‏

بر همه اوقات سال برترى‏اش نهاده‏اى، زیرا که در آن قرآن و نور نازل کرده‏اى و بر تکالیف مؤمنان چند برابر افزوده‏اى‏

 و روزه را در آن واجب داشته‏اى و مردمان را به بر پاى خاستن براى عبادت خود ترغیب کرده‏اى و شب قدر را که از هزار ماه بهتر است تجلیل فرموده‏اى.

*فضیلت بر سایر امت‌ها با ماه رمضان

و چون رمضان را به ما عطا کردى، ما را بر دیگر امتها فضیلت نهادى و از میان پیروان دیگر کیشها برگزیدى. پس ما به فرمان تو روزش را روزه داشتیم و شبش را به نماز برخاستیم،

 و با روزه داشتن و نماز خواندن در این ماه به رحمتى که ما را ارزانى داشته بودى روى نهادیم و آن را وسیله نیل به ثواب تو قرار دادیم.

تویى که هر چه از تو خواهند داری و آنچه از فضل و احسان تو طلبند می توانی بدهی و به خواستاران مقام قرب خود نزدیک هستى.

اى خداوند، ماه رمضان در میان ما بس ستوده زیست و ما را مصاحب و یارى نیکو بود.

و گرانبهاترین سودهاى مردم جهان را به ما ارزانى داشت. اما چون زمانش به سر رسید و مدتش و شمار روزهایش پایان گرفت، آهنگ رحیل کرد.

*رفتن ماه رمضان ما را غمگین می کند

اى خداوند، اینک با او وداع مى‏کنیم، همانند وداع با عزیزى که فراقش بر ما گران است و رفتنش ما را غمگین و گرفتار وحشت تنهایى کند، عزیزى که او را بر ما پیمانى است که باید نگه‏داریم‏

دعای وداع با رمضان صحیفه مبارکه سجادیه

نمی دونم چرا.......

عکس شهدا رو می بینیم 

ولی

عکس شهدا عمل می کنیم.........

فاصله بین حقّ و باطل چیست ؟

امام حسن مجتبى علیه السلام فرمود: بین حقّ و باطل چهار انگشت است ، آنچه با چشم خود دیدى حقّ و آنچه شنیدى باطل است .

بین زمین و آسمان چه مقدار فاصله است ؟

فاصله بین زمین و آسمان به اندازه دعاى مظلوم بر علیه ظالم است و نیز تا جائى که چشم ببیند.

بین مشرق تا مغرب چه مقدار مسافت است ؟
همچنین فاصله بین مشرق تا مغرب به مقدار سرعت گردش و حرکت خورشید در یک روز خواهد بود.

قوس و قزح - یعنى ؛ رنگین کمان - چیست ؟
و امّا قوس و قزح : قوس علامتى است از طرف خداوند رحمان براى در امان ماندن موجودات زمین از غرق شدن و دیگر حوادث مشابه آن ؛ و قزح نام شیطان است .

محکم تر از مرگ چیست؟
... از مرگ محکم تر، و نیرومندتر مشیّت و اراده الهى است که مرگ را برطرف مى نماید - و در روز واپسین ، مردگان را زنده مى گرداند

خنثى به چه کسى گفته مى شود؟
و امّا خنثى به شخصى گفته مى شود که معلوم نباشد مرد است یا زن ، که اگر هیچ نشانه اى نداشته باشد، یا هر دو نشانه را موجود باشد به او گفته مى شود: ادرار کن ، پس اگر ادرارش به سمت جلو یا بالا بود مرد است و در غیر این صورت در حکم زن خواهد بود.

بحارالا نوار ج 43، ص 326، ح 5،

عالم ربانی و عارف كامل مرحوم میرزا جواد آقا ملكی تبریزی می نویسد: 

پیامبر گرامی اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ سفارشهای مؤكد درباره طول سجود فرموده است و این امری است بسیار مهم. سجده طولانی نزدیكترین هیئت های بندگی است و به همین جهت در هر ركعت نماز دو سجده تشریع شده است. درباره ائمه اطهار ـ علیه السّلام ـ و شیعیانشان در مورد طول سجود مطالب مهمی نقل شده است. 

در یكی از سجده های امام سجاد ـ علیه السّلام ـ بشمارش رفت كه هزار مرتبه فرمود: لا اله الّا الله حقّاً حقّاً. لا اله الّا الله تعبّداً و  رقّاً لا اله الّا الله ایماناً و تصدیقاً.

درباره امام كاظم ـ علیه السّلام ـ نوشته شده كه گاهی طول سجده اش از بامداد تا ظهر ادامه داشت. و از اصحاب ائمه مانند «ابن ابی عمیر» و «جمیل» و «خرّبوذ» قریب به همین مطلب نقل شده است. 
در ایام تحصیل در نجف اشرف شیخ و استادی داشتم كه برای طلاب با تقوا، مرجع بود. از او سوال كردم چه عملی را شما تجربه كرده اید كه می تواند در حال سالك مؤثر باشد؟ فرمود: در هر شبانه روز یك سجده طولانی بجای آورد و در حال سجده بگوید«لا اله الّا انت. سبحانك انّی كنت من الظالمین» در حال ذكر این چنین توجه كند كه پروردگارم منزه از این است كه بر من ظلمی روا داشته باشد، بلكه خود من هستم كه بر نفسم ستم كردم و او را در این مهالك قرار دادم. 

استاد من علاقه مندانش را به این سجده سفارش می كرد و هر كس كه انجام می داد تأثیرش را مشاهده می كرد، مخصوصاً كسانیكه این سجده را بیشتر طول می دادند. بعض آنها هزار مرتبه ذكر مذكور را در سجده تكرار می كردند و بعضی كمتر و بعضی بیشتر و شنیدم كه بعضی آنها این ذكر را سه هزار مرتبه در سجده تكرار می كردند

منبع: المراقبات میرزا جواد اقای ملکی تبریزی